DMC Vr 1 – Hoogland Vr3

De laatste wedstrijd: Nog even shinen?

Vandaag spelen we de laatste wedstrijd van dit seizoen. Na de afgelopen twee nederlagen, willen we voor de allerlaatste keer natuurlijk nog even ‘shinen’. Ik besef dat dit woord nog even een uitleg behoeft voor de oudere generaties: ‘Shinen’ betekent zoiets als: uitblinken/stralen. Een woord dat steeds populairder wordt in ons team. Ondanks dat een groot deel van ons gisteren nog geshined heeft op een festival, heeft iedereen een speciaal plekje gereserveerd in haar agenda en zijn we uiteindelijk met vijftien vrouw (!) sterk en Marieke die niet kan spelen, maar tóch aanwezig is om te vlaggen. Ook onze trainers tonen hun betrokkenheid door op deze belangrijke dag aanwezig te zijn. Ze krijgen meteen de mooie taak om te gaan wisselen met vier vrouwen.

Als beide teams klaar zijn met inlopen, gaat de scheidsrechter nog even tossen. Dit keer hebben wij het geluk de aftrap te mogen doen. De vraag is hoe deze wedstrijd zal verlopen met een half team dat gaar is van een festival en zoveel wissels heeft dat het wellicht een verwarrend effect geeft om steeds weer een nieuwe buurvrouw te hebben. Maar misschien werkt het juist wel in ons voordeel, omdat iedereen in principe maar tien minuten zou hoeven te spelen, in die tijd kan shinen en weer door kan wisselen. Ik ben benieuwd. Het fluitsignaal klinkt. De bal rolt. Het spel is begonnen. Er wordt mooi getikt, vooral aan de rechterkant. Margot, Ingrid en Anne zijn zichtbaar goed op elkaar ingespeeld. De bal is nog ver van het doel, maar daar brengt Ingrid verandering in. Toevallig sta ik op dat moment voor de goal. Overal om me heen hoor ik aanmoedigend geroep van ons team. Ik zie de bal mijn richting opkomen, raak het nauwelijks aan, maar … Het tikje is nét genoeg voor de 1-0! Yes. Het eerste doelpunt is na tien minuten binnen. Hoewel we sterker zijn, vinden we het de rest van de eerste helft moeilijk uit te gaan van onze eigen kracht. Dit heeft als gevolg dat we ons niet goed kunnen concentreren en moeite hebben gerichte passen te geven.

Tijdens de rust krijgen we dit ook van onze aanvoerdster. We moeten proberen ons niet naar beneden te laten trekken door het niveau van de tegenstander, maar laten zien wat wíj in huis hebben. Trainster Evelien biedt nog even haar excuses aan voor het vele gewissel, maar wij begrijpen goed dat iedereen even wil uitblinken vandaag. Bovendien is het voor Anne, Denise, Ingrid en Annika de laatste wedstrijd (we gaan jullie missen!) en daardoor belangrijk dat zij zoveel mogelijk kunnen spelen. Keepster Lieke geeft na de eerste helft het stokje over aan keepster Denise. Opnieuw betreden we het veld. We maken de meiden van Hoogland flink zenuwachtig door voor hun doel over te spelen. We zien de paniek in hun ogen. En dan komt Floor. Zal zij ons team nog een keer laten stralen? Ze komt met een rotgang naar voren, vangt de bal op haar voet en … knalt de bal zonder twijfel het doel in!

2-0 voor de DomstadDames! Verguld van blijdschap springen we haar om haar nek. Deze tweede helft laten we zien dat potentiële doelpunten er in zitten. Toch is het niet alleen een wedstrijd waarin kansen worden gecreëerd, maar helaas ook ongelukken. Jolien probeert voorin de bal te onderscheppen van de tegenstander en verdraaid dan haar knie. Met een brancard wordt zij het veld af gedragen. Even later krijgt Malou een bal tegen haar hoofd en een elleboogstoot er achteraan. Ook zij verlaat het veld. Zal het ons lukken met maar twee wissels de wedstrijd af te ronden of zullen er nog meer gewonden vallen? Onder de indruk van deze ingrijpende situatie, spelen we verder. We kunnen onze emoties niet uitschakelen en dat is te zien in ons spel. Het is rommelig en ongeconcentreerd. ‘Gelukkig’ blijft het bij deze twee ongelukken. Eindstand is 2-0. De wedstrijd zal ik kunnen samenvatten als een weerbericht: Wisselvallig met af en toe een shine-moment.

Ik wens iedereen leuke voetbaltoernooien, een mooie zomer en tot volgend seizoen!

Met vriendelijke DomShineDamesGroetjes,

Nouschka

P.S: Bij deze maak ik nog even van de gelegenheid gebruik Annika, Denise, Ingrid en Anne heel erg te bedanken voor hun bijdrage aan het team. Ik denk dat ik namens iedereen spreek dat we het jammer vinden dat jullie volgend seizoen geen deel meer uitmaken van het team. We wensen jullie nog heel veel mooie shine-momenten in de toekomst en jullie zijn natuurlijk altijd welkom ons te komen aanmoedigen!

P.P.S: Inmiddels is Jolien weer thuis en gaat het redelijk. “Gelukkig was het de laatste wedstrijd” kreeg ik in een berichtje van haar te horen. We wensen haar en ook Laura, die door omstandigheden niet bij de wedstrijd kon zijn, veel beterschap toe.